Stralend geluk

Gisteren vroeg iemand me tijdens het drinken van wat biertjes in een café hoe het met me ging. Ik vertelde dat alles prima in orde was: ik heb een weekje vakantie, heb alle tentamens gehaald, heb fijne vrienden om me heen en had net een heel leuke dag achter de rug. Zijn reactie: ‘Ik kan het aan je zien, jij ziet er altijd zo gelukkig uit!’.  Eigenlijk maar een simpele opmerking, maar toch zie ik het als een compliment.

Vaak krijg ik complimentjes over mijn lach. Het schijnt zo te zijn dat ik bijna de hele dag door aan het lachen ben. Momentjes waarop ik alleen of geconcentreerd ben, zijn een uitzondering. Het is ook niet zo dat ik de hele dag schaterlach, maar een glimlachje is meestal wel op mijn gezicht te zien. Zelf heb ik het meestal niet eens door. Het komt soms wel eens voor dat (onbekende) mensen plotseling naar me glimlachen, maar dan denk ik meestal gewoon dat ze blij zijn. Misschien lachen ze wel naar me, omdat ik blijkbaar naar hen aan het lachen was. Mijn baas op mijn werk zegt wel eens: ‘Hoe krijg je het toch voor elkaar om altijd die lach te vertonen, zelfs als er vervelende klanten in de winkel zijn?’. Een antwoord op die vraag heb ik niet. Soms lach ik volledig onbewust. Ik weet wel dat het heel moeilijk is om me boos te krijgen. En chagrijnig ben ik ook zeer zelden.

Het is niet altijd zo geweest volgens mij. Natuurlijk heb ik ook wel slechtere perioden gehad, waarbij het me onwaarschijnlijk lijkt dat ik altijd vrolijk rondgelopen heb. De laatste tijd heb ik daar echter geen last meer van. Het komt oprecht bijna nooit meer voor dat ik een hele dag lang boos/verdrietig/teleurgesteld ben. Hooguit een uurtje of zo, wanneer iets eens niet lukt. Of wanneer iemand iets doet waar ik niet zo blij van word. Verder lijkt het allemaal wel rozengeur en maneschijn te zijn (sorry, cheesy). 

Eigenlijk was ik er al van op de hoogte dat ik me zo goed voel. Toch was dit compliment nog een extra bevestiging. Ik wist van mezelf wel dat ik gelukkig ben, maar ik had geen idee dat mensen dat ook daadwerkelijk aan me zien. Wel wist ik over mijn lach, maar dat hoeft niet meteen te betekenen dat ik een gelukkig gevoel uitstraal. Nou ja, het heeft natuurlijk wel met elkaar te maken. Maar lachen heeft in eerste instantie meer te maken met vrolijkheid en geluk staat volgens mij een stapje hoger dan slechts vrolijkheid.

Ik ben ook echt gelukkig. Het is best fijn dat mensen dat aan me kunnen zien. Misschien ben ik wat dat betreft wel een open boek. Het wordt namelijk ook vaak meteen aan me afgelezen wanneer ik me niet zo goed voel. Het enige dat ik hoop, is dat ik niet zo’n vervelende giecheltut ben. Maar volgens mij valt dat wel mee, anders zouden mensen mijn lach vast niet zo vaak complimenteren (toch..?).

Advertenties
2 reacties
  1. Myrthe zei:

    Nu ben ik wel heel benieuwd naar je glimlach!! Hihi

  2. Laura zei:

    Ah dat lijkt me inderdaad ook super fijn om te horen, zeker als het niet zo vanzelfsprekend is. Ik voel me de laatste tijd ook best goed, maar hoor vaak het tegenovergestelde: ‘Wat kijk je moeilijk.’ Komt volgens mij omdat ik altijd aan het dromen ben ;)

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: