Supermarkt avontuur

Gisteravond ging ik even naar de supermarkt om fruit en andere lekkere dingen te kopen voor zieke Remco. Het bleek geen standaard supermarktbezoekje te zijn, want de Albert Heijn bezorgde de bezoekers spanning en sensatie. De politie kwam er zelfs bij kijken! Zo maak je nog eens iets mee tijdens zo’n dagelijkse bezigheid.

Ik liep nietsvermoedend rond en laadde wat spulletjes in mijn mandje, toen ik ineens allemaal geschreeuw hoorde. Nou goed, dacht ik, het zal wel een of ander grapje zijn van een paar dronken mensen. De winkel ging bijna sluiten, dus het was inmiddels zo’n negen uur ’s avonds. Misschien een beetje vroeg om ladderzat rond te lopen, maar het zou zomaar kunnen. Je weet maar nooit. Inmiddels was ik twee wandelgangen verder en hield het geschreeuw nog steeds aan. Ik kwam ook steeds dichterbij, aangezien ik iets (lees: chocolade, ook heel goed voor de gezondheid hoor!) uit het vak bij de schreeuwende mannen moest pakken.

Hoe dichter ik in de buurt kwam, hoe meer mensen om me heen ik stil zag staan en dezelfde richting op zag kijken. Blijkbaar was er toch iets ergers aan de hand en was dit geen grap (terwijl ik dit opschrijf bedenk ik me trouwens dat het gister toevallig 1 april was, wauw). Toen ik de hoek omging, zag ik het zelf ook. Er was een man die flink tekeer aan het gaan was tegen een manager van de Appie. Ik kon het gesprek niet helemaal volgen, ik hoorde hem alleen zeggen dat hij iedere dag in deze supermarkt kwam en altijd braaf zijn boodschappen deed. Hierna begon hij buitenlandse woorden rond te slingeren, waardoor ik er al helemaal niets meer van begreep. Misschien vond hij dat hij geen goede service kreeg? Misschien had hij iets gestolen? Misschien had iemand zijn karretje afgepakt?

Er stond meer management personeel in de winkel dan ooit te voren. Ik vraag me af wat al die mensen normaal doen, als ze niet in de winkel staan. Zullen het allemaal verwende mannetjes zijn, die de hele dag een beetje boven het winkelpand achter hun bureautje zitten? Erg actief leken ze in ieder geval niet: net als de consumenten stonden ze een beetje twijfelachtig om zich heen te kijken. Gelukkig besloot de woedende man niet om fysiek geweld te gebruiken, anders was het misschien wel een verkeerd afgelopen als niemand zijn best deed om in te grijpen.

Na een paar minuten te hebben toegekeken, besloot ik om maar gewoon af te gaan rekenen. Toen besloot de man echter om de winkel te verlaten via de kassa-rij waar ik ook stond. Even snel afrekenen was er dus niet bij, zeker aangezien er besloten werd om gewoon nog even door te ruziën midden in het pad, zodat niemand er meer door kon. Uiteindelijk verlieten ze dan toch de winkel. Toen brak de roddelende menigte los. Ook het kassapersoneel deed vrolijk mee: de jongen die mijn aankopen aansloeg op de kassa vertelde me vol enthousiasme dat hij zoiets toch echt nog nóóit meegemaakt had.

Toen ikzelf ook de winkel verliet en naar mijn fiets toeliep, zag ik dat de man inmiddels was aangehouden door de politie. De enige manager die ik een beetje actief bezig had gezien in de winkel, had blijkbaar dus gebeld. Pratende met de politie was de man ineens weer volledig bedaard, er kwam geen boos woordje meer uit. Best opmerkelijk eigenlijk, het leek net alsof er eigenlijk helemaal niets gebeurd was. Terwijl ik wegfietste en Remco het fruit bezorgde, werd de man misschien wel naar het politiebureau afgevoerd.

Advertenties

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: