Praagtastisch

Inmiddels ben ik al langer dan een week terug, maar moet ik nog steeds een stuk schrijven over mijn vakantie. Ik ben namelijk naar Praag geweest! Het was een reis van mijn studievereniging, we gingen er met zo’n veertig man naartoe. Ik heb er enorm van genoten: Praag is een mooie stad, de groep was heel gezellig en we hadden geluk met het weer (tja, als echte Nederlander blijft het weer natuurlijk belangrijk). Hieronder een verslag van de leukste dingen die we gedaan hebben. Op mijn Flickr pagina staan de foto’s die ik gemaakt heb, hieronder zal ik er slechts een paar weergeven.

We hadden slechts zes dagen, maar een overvolle agenda. Dat betekende dus dat slaap erg zeldzaam was. Best prima, slapen is toch zonde op vakantie. Zeker wanneer je in een bruisende stad verblijft, wat Praag zeker was: op ieder tijdstip van de dag liepen er mensen op straat rond. Zo gingen we op dinsdagavond naar Karlovy Lazne, een club met vijf verdiepingen. Ook op deze doordeweekse dag stond iedere zaal vol. Er waren dan wel veel toeristen, waaronder wij, maar alsnog liepen er volgens mij best wat locals rond. Die avond was overigens de leukste van de hele week: ik heb de hele nacht lang gedanst met iedereen van de groep en goedkoop alcohol gedronken (wie wil er nu geen cocktail voor maar zo’n drie euro?). Als afsluiting hebben we nog even een nachtelijk bezoekje aan de McDonald’s gebracht, want ‘dat helpt tegen de kater’. Nou, niet echt dus. De volgende ochtend ging om half negen de wekker om een stadswandeling langs belangrijke filmlocaties in Praag te lopen. Met hoofdpijn.

DSC_0216 DSC_0264

Diezelfde dag gingen we naar Czech Film Commission, waar we een presentatie over Praag als filmstad kregen. Wist je dat er enorm veel films opgenomen zijn in Praag, zoals Amadeus, Mission: Impossible en Hannibal? De reden dat veel regisseurs hun shots opnemen in Praag, is omdat de stad redelijk goedkoop is om als locatie te gebruiken. Daarnaast werd ons verteld dat veel in Praag gefilmde plaatsen later betiteld werden als Moskou of een andere stad. Ik vind het best sneu dat filmmakers dat gewoon kunnen doen. Waarom moet Praag niet gewoon Praag genoemd worden, wanneer daar gefilmd wordt? Bij het bezoek aan de commissie mochten we ook de kostuumzalen in. Er is een enorme opslagruimte in Praag, waar duizenden filmkostuums bewaard worden. De pakken waren heel verschillend: voor rollen van armen en rijken, voor rollen uit de Victoriaanse tijd en uit het heden, voor rollen van slechteriken en helden. Daarna bekeken we nog een aantal (helaas leegstaande) filmstudio’s.

DSC_0145

We hebben niet één dag gekookt, desondanks dat we een heel luxe hostel hadden (er was zelfs een woonkamer!). Vaak waren we de hele dag in de stad, dus het was een beetje onhandig om terug te gaan naar het hostel om vervolgens daar te gaan koken. Ook is uiteten gaan natuurlijk veel leuker. De eerste dag aten we bij Beer Factory: een bierrestaurant, waar op iedere tafel een tap stond. Op de tap stond ook een teller, die precies bijhield hoeveel liter er aan iedere tafel gedronken werd. Handig voor de obers, die zo niet steeds met glazen heen en weer hoeven te lopen. In Praag is het ook nog eens een standaard om halve liters bier te drinken, wat de glazen nogal zwaar maakt. Voor ons was het natuurlijk ook heel leuk om zelf de drankjes te mogen tappen aan de tafel. Het eten was iets minder bij de Beer Factory. Het leek wel een typische bar voor mannen, aangezien we een bord vol met vlees voorgeschoteld kregen. Dat was het; geen slaatje, niets. Alleen de vegetariërs kregen groente geserveerd, waar ik best een beetje jaloers op was. Ik eet doordeweeks vaak helemaal geen vlees, maar juist wel heel veel groente.

Dat was niet het enige moment waarop het misging met het eten. Een andere keer moesten we meer dan twee uur wachten op ons eten, terwijl we allemaal een heel simpel gerecht besteld hadden. We waren bij dat restaurant naar binnen gelokt, aangezien er een aanbieding was om er goedkoop te kunnen eten. Eenmaal binnen bleek het aangeboden gerecht ‘op’ te zijn, wat we al een beetje jammer vonden. Toen we vervolgens ook nog zolang moesten wachten, waren we een beetje verontwaardigd. Het was alsnog gezellig hoor, daar niet van. Honger maakt nu eenmaal ongeduldig. We hebben uiteindelijk gelukkig wel een drankje gratis gekregen, wat wel iets goedmaakte.

Het kon gelukkig ook gewoon goed gaan. Twee avonden heb ik pizza gegeten en beide avonden was het heel erg lekker. We kwamen terecht in een restaurant dat door Italianen gerund werd. Dan kan er natuurlijk al niet zoveel meer fout gaan. De ober was erg blij met zijn vrouwelijke gasten: wij aan de damestafel kregen een gratis drankje vooraf en werden met alle liefde geholpen. Toen er later ook een aantal jongens van onze studie arriveerden en aan een aparte tafel gingen zitten, zagen we dat alles bij hen veel meer kortaf verliep. Het welkomstdrankje konden ze al helemaal vergeten. Best grappig om te zien. De dag erna at ik nog een keer pizza, aangezien andere mensen uit de groep ook een heel fijn pizzarestaurant ontdekt hadden. De vertaling van de naam van het restaurant was ‘At the hairy ghost’, zoals dat op de menukaart stond. Wie zou er ooit opgekomen zijn om zo’n naam te bedenken? Erg smakelijk klinkt het in ieder geval niet, maar dat was het eten gelukkig wel. Deze avond dronken we zelfs cocktails bij de pizza. Een aparte combinatie, maar wel heel feestelijk!

DSC_0606 DSC_0616

Er was ook een verassing georganiseerd: een bezoekje aan een bierproeverij. We mochten daadwerkelijk de brouwketels en dergelijke komen bekijken, wat heel leuk was. De meneer die ons uitleg gaf, was heel enthousiast en schattig. Hij was zo enorm trots op zijn bierbrouwerij, het straalde gewoon van hem af. Hij dronk overigens ook gezellig een biertje met ons mee, terwijl hij aan het vertellen was. De brouwerij is best bijzonder, aangezien het gemaakte bier alleen in het gebouw zelf verkocht wordt. Het verschijnt dus niet in de winkel, wat het een uniek biermerk maakt. Het bier was tevens helemaal zwart, wat er wel een beetje gek uitzag. Na afloop van de rondleiding, gingen we eten in het café dat bij de brouwerij hoorde. We werden zelfs voorzien van muzikanten, die instrumentele liedjes voor ons speelden. Vrolijk als we waren, begonnen we te dansen op de muziek en verscheen er een grote lach op de gezichten van de artiesten. Omdat ik bang was om opnieuw een bord met vlees voor me te zien verschijnen, koos ik nu maar voor de veilige weg en bestelde het vegetarische gerecht. Jawel, daar was voor mij dan ook het bord met groente!

En dat was dan nog lang niet alles van de reis. De week zat zo boordevol met activiteiten: een bezoekje aan de dierentuin, aan de Nederlandse ambassade in Praag, aan een café waar je zo’n vier verdiepingen naar beneden moest lopen om de danszaal te bereiken, aan een toren op een heuvel met een uitzicht over de hele stad (wat wel spannend was, aangezien je de toren voelde wiebelen wanneer je helemaal boven stond). Verder hebben we op terrasjes gezeten, heb ik nieuwe schoenen gekocht (het zal eens niet met mijn schoenenverslaving…) en deden we spelletjes in het hostel. Als het kon, zou ik de tijd terug draaien en de hele week nog een keer overdoen!

DSC_0062 DSC_0086 DSC_0431 DSC_0473

Advertenties
1 reactie

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: