Woodkid & Metropole Orkest blazen Rabozaal weg

Pfff, ik heb een hectische week achter de rug. Vandaar dat ik helemaal niets geplaatst heb afgelopen tijd, excusez-moi! Ik zat middenin een tentamenweek, die vervolgens werd afgesloten met feestjes, moet veel werken deze dagen en daarnaast ben ik afgelopen weekend verhuisd – maar daarover later meer. Wat ik nu wil vertellen, is dat ik vorige week maandag naar het optreden van Woodkid met het Metropole Orkest in Amsterdam was. Het was echt een heel strak en bijzonder optreden, ik had het voor geen goud willen missen.

Mijn (inmiddels oude) huisgenoot vertelde me een paar maanden terug over het geplande optreden. Natuurlijk wilde ik met haar mee en gelukkig hebben we snel kaartjes gekocht. Het concert vond plaats in de uitverkochte Rabozaal van Stadsschouwburg Amsterdam, midden op het Leidse Plein. Het was een fijne zaal: er was een heel laag podium en het publiek kon kiezen om te staan of te zitten achterin de zaal. Ook was het geen immense zaal, wat ik altijd wel fijn vind, want dan is er geen enorme mensenmassa en geen angst om helemaal achteraan te moeten staan en niets te kunnen zien (ik ben één van die kleine mensen onder ons). We waren ruim op tijd aanwezig en wisten een plekje vooraan de bemachtigen, yes! Vanwege het lage podium stonden we vervolgens echt recht voor de artiesten, wat heel leuk was. Ik vind dat honderd keer beterr dan een zaal waarbij er met hekken een grote afstand ontstaat tussen artiest en publiek. Maar ach, veiligheidsregelingen enzo, ik weet het.

image

Helaas heb ik slechts een niet-zo-scherpe telefoonfoto, maar hallo Woodkid van zo dichtbij!

Voor Deadline schreef ik over het concert (‘Woodkid bezorgt Amsterdam een spektakel voor zowel oor als oog‘), die je hier kunt lezen. Hieronder zal ik een stukje van het artikel plaatsen.

Visualisatie van belang
Yoann Lemoine is de Franse zanger die het concert verzorgde, onder de artiestennaam Woodkid. Naast zingen doet hij nog meer: hij is tevens filmregisseur en grafisch ontwerper. Een combinatie van deze drie beroepen lijkt geen probleem te zijn. Op een groot scherm achter de muziekmaker werden allerlei bijzondere beelden vertoond, deels animatie en deels filmisch. Zo verschenen er beelden waarbij het leek of de kijker rondgeleid werd door een kathedraal, maar waren er ook simpelere fragmenten van een bewegende sterrenhemel. Daar waren de lichten perfect op afgestemd, wat het een visueel spektakel maakte. Heftig was het soms ook, toen de stroboscopen aangingen.

Stilstaan niet toegestaan
Woodkid maakt geen standaard muziek, zoals dat wel het geval is bij verschillende indiebandjes. Gitaren zag men niet verschijnen op het podium. Wel waren er meerdere blaasinstrumenten, trommels en meer: het Metropole Orkest nam ook deel aan het optreden. Dit zorgde voor een meesleepend geheel, met intense muziek. Het publiek voelde dat meer dan zeker aan. Bij stillere, gevoeligere momenten was iedereen stil, terwijl bij het tweede, uitbundigere deel van het concert de voetjes van de vloer gingen. De artiesten gingen hier overigens helemaal in mee en sprongen van de ene naar de andere kant van het podium. Ook vroegen ze behoorlijk wat van de bezoekers. Herhalende keren werd het publiek uitgenodigd om mee te klappen, juichen of zingen. Wanneer iemand bleef stilstaan tijdens een wild moment, kwam een van de artiesten voor de neus van diegene staan om hem of haar toch mee te krijgen. Enthousiasme alom, wat zorgde voor een goede, vrolijke sfeer. Woodkid en zijn medespelers zijn heuse entertainers.

Advertenties

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: